Badania pelletu – inne wartości na workach, inne w rzeczywistości
W ostatnim czasie coraz częściej nasi nowi klienci zadają nam pytania, a nawet wyrażają niezadowolenie: dlaczego wartości parametrów fizykochemicznych na workach są inne niż te, które podajemy na naszej stronie WoleBio.pl?
W tym krótkim artykule postanowimy w prosty sposób wytłumaczyć jak czytamy parametry na worku i jak się to ma do szczegółowych badań wykonanych w certyfikowanych laboratoriach.
Z badaniami pelletu drzewnego jest trochę jak z badaniem krwi — wynik jaki uzyskamy musi mieścić się w określonym zakresie, aby można było stwierdzić, czy wszystko jest w normie. Jeśli którykolwiek parametr odbiega od zakresu wartości, oznacza to, że coś jest nie tak. Tak samo w przypadku pelletu. Każde odstępstwo od zakresu opisanego w normie powoduje, że nie może uzyska on certyfikatu jakości, takiego jak ENplus A1, DINplus czy polskiego certyfikatu Dobry Pellet.
Przyjrzyjmy się teraz normie ENplus A1, czyli najwyższej klasie jakości pelletu drzewnego i jednocześnie najczęściej spotykanej na rynku. Dla porządku warto dodać, że istnieją także normy ENplus A2 oraz ENplus B, które mają szersze tolerancje parametrów, którym też się przyjrzymy.
Poniżej tabela, która przedstawia tylko zakres w jakich pellet drzewny musi się mieścić. Nie są to wyniki badań, jest to tylko przedział wartości, w których musi mieścić się badany produkt. Ten właśnie zakres opisywany jest najczęściej na workach z pelletem i który często klienci mylą z faktycznymi badaniami.
Normy ENplus A1, ENplus A2 oraz ENplus B w wielu punktach pokrywają się ze sobą. Różnią się głównie dopuszczalnymi wartościami popiołu i wytrzymałością mechaniczną, natomiast podstawowe parametry jakości pelletu pozostają wspólne. Pamiętajmy o bardzo ważnej rzeczy – im niższa ilość popiołu, tym czystszy pellet, i tym samym mniejsza częstotliwość czyszczenia urządzenie grzewczego.Dla porównania, pellety w klasach ENplus A2 oraz ENplus B charakteryzują się wyraźnie wyższą zawartością popiołu. W praktyce oznacza to konieczność częstszego czyszczenia kotła, większe ryzyko powstawania spieków oraz mniej stabilny proces spalania. Wynika to z faktu, że surowiec wykorzystywany do produkcji pelletów A2 i B częściej zawiera korę, piasek lub inne naturalne zanieczyszczenia. Z tego powodu takie pellety nazywa się potocznie „pelletem przemysłowym”, ponieważ najczęściej stosuje się je w dużych instalacjach, a nie w domowych kotłach.
Aby jednoznacznie potwierdzić, czy pellet spełnia kryteria jakości ENplus A1, konieczne jest wykonanie specjalistycznych badań laboratoryjnych. Analizy te są często przeprowadzane przez Sieć Badawczą Łukasiewicz – Poznański Instytut Technologiczny, który należy do czołowych jednostek w kraju zajmujących się oceną jakości pelletów.
Na przykładzie pelletu Hiton można w prosty sposób porównać uzyskane wyniki badań z wymaganymi zakresami norm. Dzięki temu łatwo ocenić, czy produkt faktycznie spełnia wszystkie kryteria ENplus A1.
Poniżej znajduje się tabela porównawcza, w której zestawiono:
- Wartość zmierzona – czyli rzeczywisty wynik uzyskany w laboratorium,
- Wymagania A1 – czyli zakresem opisanym przez normę.
Warto również zwrócić uwagę, że kilku renomowanych producentów np. pelletu Hiton, pelletu Igła Premium czy pelletu Barlinek – prezentuje wartość opałową na swoich workach w sposób wykraczający poza absolutne minimum wymagane przez normę ENplus A1.
Zamiast podawać tylko dolny próg normy, czyli ≥ 16,5 MJ/kg (≈ 4,6 kWh/kg), stosują oni zapis:
PELLET IGŁA wartość opałowa ≥ 17,5 MJ/kg lub ≥ 4,9 kWh/kg
PELLET HITON wartość opałowa ≥ 18,0 MJ/kg lub ≥ 5,0 kWh/kg
PELLET BARLINEK wartość opałowa ≥ 4,9 kWh/kg
Takie oznaczenia podkreślają, że ich produkt osiąga lub przekracza deklarowaną wartość, a więc mieści się powyżej wymaganego minimum.
Producenci ci nie stosują praktyki podawania najniższej możliwej wartości, lecz pokazują realne, utrzymywane w badaniach wyniki, dzięki czemu użytkownik łatwiej oceni jakość pelletu.
To dobry sygnał dla klienta — im wyższa wartość opałowa, tym większa efektywność spalania, a co za tym idzie niższe zużycie pelletu i wyższy komfort ogrzewania. Przykłady można zobaczyć na workach:
Dlaczego zatem jedni oznaczają to w taki sposób, a inni tylko podając minimalne wartości?
Jest to działanie dozwolone, ale obarczone ryzykiem. Jeśli dany producent, oznaczający swój produkt wyższa wartością opałową, dokonałby badań lub takowe badanie będzie musiały zostać zlecone np. podczas procesu reklamacyjnego, i wynik wyszedłby niższy niż zadeklarowany, wówczas należałoby wycofać taką partię towaru z rynku. Mogłoby się to wiązać również z zawieszeniem certyfikatu i ogromnymi kosztami logistycznymi. M.in. z takich właśnie powodów zdecydowana większość producentów podaje tylko minimalne wartości na swoich opakowaniach, choć ich pellet posiada wyniki znaczne wyższe niż minima normy.
Certyfikaty ENplus – różnice jakości pelletu i sposób przeliczania MJ na kWh
Certyfikaty ENplus A1, A2 i B opierają się na tych samych parametrach jakości, ale różnią się dopuszczalnymi wartościami – im wyższa klasa, tym bardziej rygorystyczne normy. Wszystkie trzy certyfikaty podają wartość opałową pelletu, którą można łatwo przeliczyć: MJ ÷ 3,6 = kWh. Dzięki temu użytkownik może porównywać produkty nie tylko po klasie ENplus, ale również po faktycznej ilości energii, jaką pellet dostarcza podczas spalania. To proste przeliczenie pomaga świadomie wybierać najlepszy pellet do swojego urządzenia.
